«Δεν έχουμε περιθώριο να ακρωτηριαστούν πολιτιστικά οι Σέρρες»
Το ιστορικό βιβλιοπωλείο «ΔΡΟΥΚΑ», ένα από τα παλαιότερα και πιο χαρακτηριστικά σημεία αναφοράς των Σερρών, οδεύει προς το τέλος της λειτουργίας του, αφήνοντας πίσω του περισσότερα από 100 χρόνια ιστορίας. Η επικείμενη παύση λειτουργίας του έχει ήδη προκαλέσει συζητήσεις για το αν και με ποιον τρόπο θα μπορούσε να διασωθεί η ιστορική και πολιτιστική του ταυτότητα.
Στο θέμα παρεμβαίνει με δημόσια πρότασή του ο Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Σερρών, Παναγιώτης Καρίπογλου, ζητώντας από τον Δήμο Σερρών ή άλλον αρμόδιο φορέα να εξετάσει τρόπους αξιοποίησης του χώρου και, κυρίως, διατήρησης της μνήμης που συνδέεται με αυτόν.
Όπως σημειώνει, το βιβλιοπωλείο αποτελεί «ένα ζωντανό κειμήλιο της πόλης μας» και το κλείσιμό του σηματοδοτεί το τέλος μιας ιστορίας που ξεπερνά τον έναν αιώνα. «Όσοι γνωρίζουμε το βιβλιοπωλείο, το επισκεφτήκαμε και νιώσαμε μορφές πολλών γενιών Σερραίων να υπάρχουν μέσα σε αυτό, πρέπει να μην επιτρέψουμε να καταστραφεί ακόμη ένα σημείο αναφοράς των Σερρών», αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Καρίπογλου.
Η πρόταση για ένα «ζωντανό» πολιτιστικό κύτταρο
Ο Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου καταθέτει και συγκεκριμένη πρόταση, όπου αναφέρει οτι ο Δήμος ή οποιοσδήποτε άλλος αρμόδιος φορέας θα μπορούσε να αναλάβει πρωτοβουλία ώστε να διατηρηθεί η μνήμη του ιστορικού βιβλιοπωλείου.
Μεταξύ των ιδεών που προτείνει είναι η δημιουργία εκθετηρίου βιβλίων Σερραίων συγγραφέων ή ακόμη και ενός μουσείου ιστορικού βιβλίου της πόλης των Σερρών.
Μια τέτοια αξιοποίηση, σύμφωνα με την πρόταση, θα μπορούσε να διατηρήσει όχι μόνο την ανάμνηση του «ΔΡΟΥΚΑ», αλλά και ένα κομμάτι της πνευματικής και πολιτιστικής διαδρομής της πόλης.
«Δεν έχουμε περιθώριο να επιτρέψουμε να ακρωτηριαστούν πολιτιστικά και ιστορικά -για ακόμη μια φορά- οι Σέρρες», καταλήγει στην ανάρτηση του ο κ. Καρίπογλου.
Η Χρυσηίδα Δημουλίδου ανέδειξε πρώτη το ζήτημα
Το επικείμενο κλείσιμο του βιβλιοπωλείου είχε γίνει γνωστό αρχικά μέσα από βίντεο της Σερραίας συγγραφέα Χρυσηίδας Δημουλίδου, η οποία ανέδειξε δημόσια την επικείμενη απώλεια ενός χώρου με τόσο ισχυρό συμβολισμό για την πόλη.
Το θέμα είχε αναδείξει με αφορμή την ανάρτηση της κ. Δημουλίδου και το SerresPress247, ήδη από τον περασμένο Απρίλιο, καταγράφοντας την ιστορία του βιβλιοπωλείου και τους λόγους που οδηγούν τον ιδιοκτήτη του στην απόφαση να βάλει τέλος στη λειτουργία του.
Ρολά πέφτουν σε ένα κομμάτι ιστορίας των Σερρών – Το βιβλιοπωλείο Δρούκας κλείνει μετά από 102 χρόνια
Ο ιδιοκτήτης, Βασίλης Δρούκας, είχε μιλήσει τότε με ειλικρίνεια και χωρίς περιστροφές για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην αγορά του βιβλίου.
«Έχει καταργηθεί η κίνηση του βιβλίου», είχε πει χαρακτηριστικά, περιγράφοντας μια πραγματικότητα που έχει αλλάξει δραστικά τα τελευταία χρόνια.
«Όλα πλέον είναι ηλεκτρονικά – τιμολόγια, αποδείξεις, ακόμα και τα τηλέφωνα. Όλα είναι γραμμένα στο κινητό», είχε σημειώσει, σκιαγραφώντας την υποχώρηση του έντυπου βιβλίου και του χαρτιού μπροστά στην ολοένα και μεγαλύτερη ψηφιοποίηση της καθημερινότητας.
«Και να υπήρχε, δεν θα το επέτρεπα…»
Οι λόγοι που οδηγούν στο κλείσιμο είναι κυρίως οικονομικοί, αλλά συνδέονται και με την ηλικία του ιδιοκτήτη. Για τον κ. Δρούκα, η απόφαση δεν αποτελεί απλώς το τέλος μιας επαγγελματικής δραστηριότητας. Είναι το κλείσιμο ενός κεφαλαίου που συνδέθηκε με τη ζωή πολλών γενιών Σερραίων.
Ιδιαίτερα χαρακτηριστικός ήταν ο διάλογος που είχε καταγραφεί στο βίντεο της Χρυσηίδας Δημουλίδου, όταν η συγγραφέας ρώτησε εάν θα μπορούσε να υπάρξει κάποιος που να αναλάβει και να συνεχίσει τη λειτουργία του βιβλιοπωλείου.
Η απάντηση του Βασίλη Δρούκα ήταν άμεση και αποκαλυπτική:
«Και να υπήρχε, δεν θα το επέτρεπα να το συνεχίσει με αυτή την κατάσταση».
Η παρέμβαση Καρίπογλου ανοίγει πλέον έναν διαφορετικό κύκλο συζήτησης, όχι για το αν το βιβλιοπωλείο μπορεί να συνεχίσει ως εμπορική επιχείρηση, αλλά για το αν η ιστορία του μπορεί να αποκτήσει μια δεύτερη ζωή ως πολιτιστική παρακαταθήκη.
Ένα εκθετήριο με έργα Σερραίων δημιουργών, ένα μουσείο για την ιστορία του βιβλίου στην πόλη ή μια άλλη μορφή πολιτιστικής αξιοποίησης θα μπορούσε να αποτελέσει έναν τρόπο ώστε ο χώρος και η μνήμη του να μην χαθούν.
Γιατί ένα τέτοιο ιστορικό μαγαζί, δεν είναι μόνο τα ράφια, τα βιβλία και η εμπορική του δραστηριότητα, αλλά είναι και οι άνθρωποι που πέρασαν από εκεί, οι γενιές που μεγάλωσαν με αυτό ως σημείο αναφοράς και ένα κομμάτι της πνευματικής ιστορίας των Σερρών.
Δημοσίευση σχολίου