Εικόνες ντροπής από εγκαταστάσεις που αφέθηκαν στη τύχη τους
Ένα ζήτημα που απασχολεί ολοένα και περισσότερο κατοίκους και επισκέπτες της Ασπροβάλτας δεν αφορά τόσο το ύψος του αντιτίμου εισόδου στο Κάμπινγκ Ασπροβάλτας, όσο το τι ακριβώς καλείται να πληρώσει ο επισκέπτης και ποιες υπηρεσίες λαμβάνει ως αντάλλαγμα.
Η ημερήσια είσοδος για όσους επιθυμούν να περάσουν μέσα από τον χώρο του κάμπινγκ και να φτάσουν στην παραλία ανέρχεται στα 5 ευρώ, ενώ για τους μόνιμους κατοίκους προβλέπεται ειδική κάρτα εισόδου, κόστους 10 ευρώ, η οποία ισχύει για ολόκληρη τη θερινή περίοδο.
Το ύψος του ποσού, σύμφωνα με τις περισσότερες διαμαρτυρίες, δεν αποτελεί το βασικό ζήτημα. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν ο πολίτης πληρώνει για συγκεκριμένες υπηρεσίες ή αν στην ουσία καταβάλλει αντίτιμο για να αποκτήσει την πιο άμεση και εύκολη πρόσβαση σε μια δημόσια παραλία.
Όσοι επιλέγουν να μην πληρώσουν υποστηρίζουν ότι αναγκάζονται να ακολουθήσουν σημαντικά μεγαλύτερες διαδρομές για να φτάσουν στη θάλασσα. Από τη μία πλευρά απαιτείται πεζοπορία άνω των 500 μέτρων, ενώ από την άλλη η απόσταση μπορεί να ξεπεράσει ακόμη και το ένα χιλιόμετρο.
Με απλά λόγια, η συντομότερη και ευκολότερη πρόσβαση στην ακτή φαίνεται, σύμφωνα με τις καταγγελίες, να περνά μέσα από τα ταμεία.
Η παραλία, η άμμος και η θάλασσα αποτελούν δημόσια αγαθά. Κανείς δεν αμφισβητεί ότι ένας οργανωμένος χώρος φιλοξενίας έχει λειτουργικά έξοδα και δικαιούται να χρεώνει τις υπηρεσίες που παρέχει. Όταν όμως η πρόσβαση στον φυσικό πλούτο μιας περιοχής συνδέεται στην πράξη με την καταβολή αντιτίμου, είναι εύλογο να γεννώνται ερωτήματα.
Οι υποδομές στο μικροσκόπιο
Πέρα από το θέμα της πρόσβασης, προβληματισμό προκαλεί και η κατάσταση ορισμένων εγκαταστάσεων του κάμπινγκ.
Εικόνες από τον χώρο δείχνουν το παλιό σούπερ μάρκετ κλειστό και εγκαταλελειμμένο, ενώ σημεία που άλλοτε εξυπηρετούσαν τους κατασκηνωτές παρουσιάζουν εικόνα φθοράς, με γκράφιτι και εγκαταστάσεις που μοιάζουν να έχουν αφεθεί στην τύχη τους.
Σύμφωνα με τις αναφορές επισκεπτών, δεν λειτουργεί σούπερ μάρκετ, ούτε κυλικείο που να εξυπηρετεί τους λουόμενους, ενώ δεν υπάρχει μόνιμη ιατρική παρουσία στον χώρο. Για τον απλό επισκέπτη της παραλίας, οι βασικές παροχές φαίνεται να περιορίζονται ουσιαστικά στη χρήση των κοινόχρηστων τουαλετών.
Μάλιστα, κατά τη διάρκεια της υψηλής τουριστικής περιόδου, όταν το κάμπινγκ φιλοξενεί μεγάλο αριθμό κατασκηνωτών και λουομένων, αρκετοί αναφέρουν ότι οι τουαλέτες παρουσιάζουν συχνά προβλήματα λειτουργίας, με βουλώματα και εικόνες που απέχουν από τα πρότυπα ενός οργανωμένου τουριστικού χώρου.
Το Free Earth Festival και το ζήτημα της επάρκειας των υποδομών
Το θέμα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα αν ληφθεί υπόψη ότι στις εγκαταστάσεις του Κάμπινγκ Ασπροβάλτας φιλοξενείται κάθε χρόνο το ιδιαίτερα δημοφιλές Free Earth Festival, το οποίο προσελκύει χιλιάδες επισκέπτες από την Ελλάδα και το εξωτερικό.
Όταν ένας χώρος καλείται να εξυπηρετήσει τόσο μεγάλο αριθμό ανθρώπων, η επάρκεια των υποδομών, η καθαριότητα και η συντήρηση δεν αποτελούν πολυτέλεια, αλλά βασικές προϋποθέσεις για την εύρυθμη λειτουργία του.
Ερωτήματα και για την ασφάλεια
Παράλληλα, κάτοικοι και επισκέπτες θέτουν και ένα ακόμη ζήτημα, αυτό της ασφάλειας.
Σε έναν χώρο εκατοντάδων στρεμμάτων, ο οποίος κατά τους θερινούς μήνες συγκεντρώνει μεγάλο αριθμό ανθρώπων, πολλοί αναρωτιούνται ποιες είναι οι διαθέσιμες έξοδοι διαφυγής σε περίπτωση πυρκαγιάς ή άλλου έκτακτου περιστατικού.
Η κεντρική πύλη φαίνεται να αποτελεί τη μοναδική εμφανή οργανωμένη έξοδο για μεγάλο μέρος των εγκαταστάσεων, ενώ η θάλασσα, προφανώς, δεν μπορεί από μόνη της να θεωρηθεί επίσημη και οργανωμένη οδός διαφυγής.
Με δεδομένες τις τραγικές εμπειρίες που έχει βιώσει η χώρα τα τελευταία χρόνια σε περιστατικά πυρκαγιών και μαζικών εκκενώσεων, τα ερωτήματα γύρω από την ασφάλεια ενός τόσο μεγάλου χώρου δεν μπορούν να θεωρηθούν υπερβολικά. Αντιθέτως, αποτελούν ζητήματα που οι πολίτες αναμένουν να απαντώνται με σαφήνεια και διαφάνεια.
Η ουσία της συζήτησης
Το Κάμπινγκ Ασπροβάλτας βρίσκεται σε μία από τις ομορφότερες παραλιακές ζώνες της περιοχής και αποτελεί δημόσια περιουσία. Η συζήτηση που έχει ανοίξει δεν περιορίζεται σε ένα ημερήσιο εισιτήριο των 5 ευρώ ή σε μια κάρτα κατοίκου αξίας 10 ευρώ. Πεζοπορία και Κατασκήνωση
Αφορά το πώς αντιλαμβανόμαστε την πρόσβαση στον δημόσιο χώρο.
Αφορά το αν οι πολίτες πληρώνουν για πραγματικές υπηρεσίες ή απλώς για να περάσουν από μια πύλη.
Τελικά αφορά το κατά πόσο μια δημόσια παραλία παραμένει στην πράξη ελεύθερα προσβάσιμη, όταν η πιο άμεση διαδρομή προς αυτήν συνοδεύεται από αντίτιμο.
Το ερώτημα που διατυπώνουν πολλοί κάτοικοι και επισκέπτες είναι απλό. “Πληρώνουμε για ένα οργανωμένο κάμπινγκ ή απλώς για να φτάσουμε μέχρι το νερό”;
Πηγή: Thes.gr / Βαγγέλης Ντάσιος
Δημοσίευση σχολίου