Τι χρειάζεται για να είναι μία λίμνη κατάλληλη για μπάνιο και τα παραδείγματα από το εξωτερικό
 |
| Γράφει ο Γιώργος Σταυρακίδης |
Η σκέψη μιας μικρής «αστικής παραλίας» μέσα στην Κοιλάδα των Αγίων Αναργύρων στις Σέρρες μοιάζει περισσότερο με καλοκαιρινή φαντασία ή με ψηφιακή απεικόνιση, όπως αυτή που ζητήσαμε από το AI να μας δημιουργήσει. Όσο όμορφη όμως κι αν είναι, το ερώτημα που πρέπει να τεθεί και είναι πραγματικό, είναι αν θα μπορούσε ποτέ η τεχνητή λίμνη της Κοιλάδας να μετατραπεί σε ασφαλή και λειτουργική λίμνη κολύμβησης για τους Σερραίους!
Ψάχνοντας περισσότερο, είδαμε πως η απάντηση είναι σύνθετη. Θεωρητικά ναι, γίνεται. Πρακτικά όμως, θα απαιτούσε μεγάλες τεχνικές παρεμβάσεις, αυστηρούς περιβαλλοντικούς κανόνες και σημαντικό κόστος συντήρησης που από αυτά που μαθαίνουμε για την οικονομική κατάσταση του δήμου, μοιάζει αδύνατο... εκτός αν επιστρέψουμε στις εποχές που υποψήφιοι βουλευτές υποσχόταν θάλασσα στις Σέρρες, αναλαμβάνοντας βέβαια και όλο το κόστος κατασκευής και μελλοντικής συντήρησης ενός τέτοιου έργου.
Τι χρειάζεται για να είναι μία λίμνη κατάλληλη για μπάνιο;
Για να πάμε όμως στα σοβαρά, σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές οδηγίες για τα ύδατα κολύμβησης και τις πρακτικές που εφαρμόζονται σε αστικές λίμνες της Γερμανίας, της Αυστρίας και της Ελβετίας, μία λίμνη πρέπει να πληροί τέσσερις βασικές προϋποθέσεις:
1. Καθαρότητα νερού
Το σημαντικότερο ζήτημα είναι η ποιότητα του νερού.
Για να θεωρείται ασφαλής μία λίμνη για ανθρώπινη επαφή, πρέπει να υπάρχει χαμηλό μικροβιακό φορτίο, απουσία λυμάτων και απορροών, συνεχής ανανέωση νερού και έλεγχος κυανοβακτηρίων και άλγης.
Η λίμνη στην Κοιλάδα είναι ουσιαστικά μια μικρή τεχνητή δεξαμενή με περιορισμένη φυσική ανακυκλοφορία. Αυτό σημαίνει ότι το νερό «λιμνάζει» ευκολότερα, ειδικά τους θερινούς μήνες.
Σε τέτοιες συνθήκες αναπτύσσονται συχνά άλγη, βακτήρια, έντονη θολότητα και δυσοσμία που άλλωστε είδαμε και στο παρελθόν πως όντως μπορούμε εύκολα να τα συναντήσουμε στη συγκεκριμένη λίμνη.
Για να γίνει κατάλληλη για κολύμβηση, θα χρειαζόταν σύστημα βιολογικού καθαρισμού και φίλτρανσης, παρόμοιο με αυτά που χρησιμοποιούνται σε φυσικές πισίνες.
2. Ανασχεδιασμός του πυθμένα και των όχθεων
Η υπάρχουσα λίμνη δεν έχει σχεδιαστεί για ανθρώπινη είσοδο.
Θα απαιτούνταν διαμόρφωση ασφαλών σημείων πρόσβασης, αμμώδεις ή αντιολισθητικές επιφάνειες, έλεγχος βάθους, απομάκρυνση επικίνδυνων υλικών και ασφαλώς και ναυαγοσωστική επιτήρηση.
Επιπλέον, το σημερινό μέγεθος της λίμνης είναι σχετικά μικρό για μεγάλο αριθμό λουόμενων, κάτι που θα επιβάρυνε γρήγορα το οικοσύστημα του νερού.
3. Συνεχής περιβαλλοντική παρακολούθηση
Οι περισσότερες ευρωπαϊκές λίμνες κολύμβησης λειτουργούν με εβδομαδιαίες δειγματοληψίες, αισθητήρες ποιότητας νερού και περιοδικές απαγορεύσεις κολύμβησης όταν αυξάνεται η θερμοκρασία ή εμφανίζονται βακτήρια.
Στην Ελλάδα, τέτοιες υποδομές εφαρμόζονται κυρίως σε οργανωμένες παραλίες και όχι σε μικρές αστικές λίμνες.
4. Διαχείριση θερμοκρασίας και ευτροφισμού
Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα στις μικρές τεχνητές λίμνες είναι ο ευτροφισμός: η υπερβολική ανάπτυξη οργανισμών λόγω ζέστης και οργανικών υλικών.
Το καλοκαίρι στις Σέρρες, όπου οι θερμοκρασίες συχνά ξεπερνούν τους 38°C, το πρόβλημα θα ήταν ιδιαίτερα έντονο.
Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι οι μικρές, ρηχές λίμνες σε θερμά κλίματα χρειάζονται σκίαση, συνεχή κυκλοφορία νερού, οξυγόνωση και υδρόβια φυτά που λειτουργούν ως φυσικά φίλτρα.
Υπάρχουν παραδείγματα στο εξωτερικό;
Ναι και μάλιστα αρκετά εντυπωσιακά.
Σε πόλεις όπως:
- Κοπεγχάγη,
- Βιέννη,
- Μόναχο,
- Ζυρίχη
παλιές δεξαμενές, λίμνες ή κανάλια μετατράπηκαν σε ασφαλείς ζώνες κολύμβησης.
Ωστόσο, υπάρχουν βασικές διαφορές, όπως οι πολύ μεγαλύτεροι υδάτινοι όγκοι, η φυσική ανανέωση νερού, οι τεράστιες επενδύσεις, αλλά και οι διαφορετικές κλιματολογικές συνθήκες που δημιουργούν διαφορετικές συνθήκες.
Θα μπορούσε να γίνει στις Σέρρες;
Τεχνικά: ναι, θα μπορούσε.
Ρεαλιστικά, δυστυχώς μόνο με πλήρη ανακατασκευή της λίμνης.
Πιθανότατα θα χρειαζόταν νέο σύστημα κυκλοφορίας νερού, βιολογικά φίλτρα, υποδομές ασφαλείας, περιβαλλοντικές μελέτες και ασφαλώς καθημερινή συντήρηση.
Το κόστος θα μπορούσε να φτάσει σε εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, ίσως και περισσότερο αν σχεδιαζόταν ως σύγχρονη «φυσική πισίνα».
Ίσως πιο ρεαλιστική μία ήπια αξιοποίηση
Αρκετοί πολεοδόμοι και περιβαλλοντολόγοι θεωρούν ότι σε τέτοιους αστικούς χώρους είναι πιο βιώσιμο να δημιουργούνται χώροι δροσιάς, μικρές υδάτινες δραστηριότητες, ξύλινα decks, καθιστικά, οικολογικά πάρκα νερού, σημεία αναψυχής.
Δηλαδή όχι απαραίτητα «παραλία», αλλά ένας σύγχρονος αστικός χώρος που θα μειώνει τη θερμική επιβάρυνση της πόλης και θα φέρνει περισσότερο κόσμο κοντά στο νερό.
Οι πόλεις του μέλλοντος
Η ιδέα μιας «λίμνης για μπάνιο» στην Κοιλάδα Αγίων Αναργύρων δεν είναι επιστημονικά αδύνατη. Όμως η σημερινή μορφή της λίμνης απέχει πολύ από τις προδιαγραφές που απαιτούνται για ασφαλή κολύμβηση.
Για να γίνει πραγματικότητα, θα χρειαζόταν ουσιαστικά ένας νέος σχεδιασμός από την αρχή με περιβαλλοντική τεχνολογία, συνεχή συντήρηση και σημαντική χρηματοδότηση.
Ίσως όμως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της συζήτησης να μην είναι αν οι Σερραίοι θα κάνουν κάποτε μπάνιο εκεί, αλλά το πώς οι πόλεις του μέλλοντος μπορούν να ξαναβρούν τη σχέση τους με το νερό, ακόμη και μέσα στο αστικό τοπίο. Σκέψη για συζήτηση...
Η τηλεοπτική λάμψη και η μισοάδεια αίθουσα στις Σέρρες - Το θέατρο χωρίς «ονόματα» γιατί δεν πουλάει;
Δημοσίευση σχολίου