Το αρχείο του Βασίλη Τζανακάρη: Ένας ανεκτίμητος θησαυρός για τις Σέρρες που παραμένει σε εκκρεμότητα

Αυξάνεται ο κίνδυνος να χαθεί μια ανεπανάληπτη ευκαιρία διαφύλαξης της τοπικής μνήμης

Με αφορμή πρόσφατη ανάρτηση του Σερραίου ποιητή Κώστα Καλοποδά, επανέρχεται στο προσκήνιο η υπόθεση της απόκτησης από τον Δήμο Σερρών του αρχειακού υλικού του δημοσιογράφου και συγγραφέα Βασίλη Τζανακάρη. Ένα έργο μοναδικό, που αποτελεί πολύτιμη παρακαταθήκη για την πόλη και την ιστορία της.

Η συζήτηση για την απόκτηση μέρους του αρχείου ξεκίνησε ήδη από την τελευταία θητεία του τότε δημάρχου Πέτρου Αγγελίδη και συνεχίστηκε επί της δημαρχίας του Αλέξανδρου Χρυσάφη, ο οποίος το 2019 χαρακτήριζε την προοπτική αυτή ως «ιστορική στιγμή για τους Σερραίους». Ο στόχος, όπως είχε δηλώσει τότε, ήταν η συλλογή να γίνει «κτήμα όλων των Σερραίων» και να αξιοποιηθεί για τον Δήμο.

Το αρχείο περιλαμβάνει 17.500 τεκμήρια, εκ των οποίων μόνο οι φωτογραφίες ξεπερνούν τις 5.000 όπως αναφέρεται. Πρόκειται για σπάνιο και δυσεύρετο υλικό, ιδιαίτερα λόγω των τριών βουλγαρικών κατοχών που υπέστη η πόλη, και το οποίο συγκεντρώθηκε χωρίς καμία δημόσια ή ιδιωτική στήριξη, παρά μόνο με την προσωπική έρευνα, τον χρόνο και τους πόρους του δημιουργού.

Στάση του Δήμου και εκκρεμότητα

Δυστυχώς μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει καμία εξέλιξη στην υλοποίηση της αγοράς. Η καθυστέρηση αυτή, χωρίς πειστική εξήγηση, δημιουργεί εύλογες αντιδράσεις. Όπως τονίζουν όσοι παρακολουθούν την υπόθεση, η απόκτηση του αρχείου δεν είναι μόνο συμβατική υποχρέωση αλλά και μακροπρόθεσμη πνευματική και κοινωνική επένδυση για την πόλη.

Το 2024, σε συνέντευξή του στον Γιώργο Σταυρακίδη και στην Parallaxi, ο Βασίλης Τζανακάρης είχε δηλώσει:

«Η ιστορία σχετικά με το αρχειακό μου υλικό και για το αν πρέπει ή όχι να το αποκτήσει και να το εκμεταλλευτεί η πόλη μου δημιουργώντας ένα μουσείο της νεότερης ιστορίας της, θα έλεγα πως είναι μια πονεμένη ιστορία που κρατάει χρόνια. Εξάλλου ένα μέρος από αυτό, περί τις είκοσι χιλιάδες τεκμήρια, αναφέρονται στην ιστορία της πόλης μου. Το υπόλοιπο αρχείο (εφημερίδες και περιοδικά) έχει γενικότερο ενδιαφέρον. Αλλά σίγουρα και όπως το αναφέρετε η συλλογή του για μια πόλη η οποία δέχτηκε τρεις ιδιαίτερα βάρβαρες βουλγαρικές κατοχές ήταν μια πολύχρονη και επίπονη διαδικασία».

Το αν αυτός ο μοναδικός θησαυρός θα καταλήξει τελικά στη συλλογή του Δήμου Σερρών ή θα χαθεί για την πόλη, παραμένει ένα ανοιχτό ερώτημα, που όσο καθυστερεί να απαντηθεί, τόσο αυξάνει τον κίνδυνο να χαθεί μια ανεπανάληπτη ευκαιρία διαφύλαξης της τοπικής μνήμης.