Η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης εορτάζεται στις 21 Μαρτίου και ανακηρύχθηκε από την Εκπαιδευτική Επιστημονική και Πολιτιστική Οργάνωση των Ηνωμένων Εθνών το 1999 «με στόχο να υποστηρίξει τη γλωσσική πολυμορφία μέσω της ποιητικής έκφρασης και να αυξήσει την ευκαιρία να ακουστούν οι γλώσσες που απειλούνται με εξαφάνιση». Σκοπός της είναι να προωθήσει την ανάγνωση, τη γραφή, τη δημοσίευση και διδασκαλία της ποίησης σε όλο τον κόσμο και, όπως λέει η αρχική διακήρυξη της UNESCO, «να προσφέρει νέα αναγνώριση και ώθηση στα εθνικά, περιφερειακά και διεθνή κινήματα ποίησης».
«Ψηφιδωτό
συναισθημάτων» | Κώστας Καλοποδάς
.jpg)
Η ποιητική συλλογή «Ψηφιδωτό Συναισθημάτων» αποτελεί το έβδομο βιβλίο του Κωνσταντίνου Καλαποδά, ενός ποιητή με 25 χρόνια παρουσίας στον λογοτεχνικό χώρο και με βάση του τις Σέρρες. Η συλλογή αυτή, που κυκλοφόρησε το 2024, περιλαμβάνει 38 ποιήματα και συνοδεύεται από εικονογράφηση εξωφύλλου του Νίκου Γεωργιάδη, με την επιμέλεια της έκδοσης να ανήκει στον ίδιο τον ποιητή.
Η παρουσίαση του «Ψηφιδωτού Συναισθημάτων» πραγματοποιήθηκε
στις 21 Οκτωβρίου 2024, στο Αμφιθέατρο της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης
Σερρών. Η εκδήλωση διοργανώθηκε από την Περιφερειακή Ενότητα Σερρών και τη
Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Σερρών, με την υποστήριξη του Συλλόγου Φίλων
Γραμμάτων & Τεχνών Σερρών.
Η ποίηση του Καλαποδά χαρακτηρίζεται από αισιοδοξία και φως,
παρά τις δυσκολίες και τα προβλήματα που περιγράφει. Τα ποιήματά του αποπνέουν
ελπίδα και ενθαρρύνουν τον αναγνώστη να αντιμετωπίζει τις προκλήσεις της ζωής
με θάρρος και αισιοδοξία. Όπως αναφέρεται σε κριτική για το βιβλίο, η ποίησή
του είναι γεμάτη συναίσθημα, με την αγάπη και το όνειρο να έχουν τον πρώτο
λόγο.
Ενδεικτικοί στίχοι από τη συλλογή περιλαμβάνουν:
«Δε θέλω σκιές. Θέλω μόνο αγάπη / Δεν θέλω “δεν”»
«Πού θα πάει; / Θα έρθει η στιγμή της φωτιάς / και τότε θα
τα σαρώσουμε όλα»
«Όλο τείχη χτίζεις να σε προστατεύουν / κι όλο ο ψεύτης
καιρός, σου τα γκρεμίζει / Μα θα επιμένεις να χαμογελάς και να ελπίζεις»
Αυτοί οι στίχοι αντικατοπτρίζουν την ευαισθησία και την
ελπίδα που διαπνέουν το έργο του ποιητή.
Συνολικά, το «Ψηφιδωτό Συναισθημάτων» αποτελεί μια σημαντική προσθήκη στο έργο του Κωνσταντίνου Καλαποδά, προσφέροντας στους αναγνώστες μια βαθιά και ειλικρινή ματιά στα ανθρώπινα συναισθήματα και τις προκλήσεις της ζωής.
“Κι έτσι μικραίνει ο κόσμος
Πόσο σκοτάδι έχουμε μέσα μας…
Με τα χέρια μας μαυρίζουμε τοίχους,
με τις λέξεις μας μαυρίζουμε καρδιές”.
«Τίτλοι αρχής» -
Σύλβα Γάλβα
Η ποιητική συλλογή «Τίτλοι αρχής» της Σύλβα Γάλβα κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2020 από τις εκδόσεις Βακχικόν. Η συλλογή αυτή αποτελεί το δεύτερο ποιητικό έργο της συγγραφέως, μετά το «Passatempo» που εκδόθηκε το 2017.
Η Σύλβα Γάλβα γεννήθηκε στις Σέρρες, όπου και ζει. Είναι
εκπαιδευτικός και μητέρα τεσσάρων παιδιών. Σπούδασε Γαλλική Φιλολογία στο
Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και έχει εργαστεί στην πρωτοβάθμια και
δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Εδώ και πολλά χρόνια ασχολείται με την ποίηση, με
ποιήματά της να έχουν δημοσιευτεί σε έγκριτα λογοτεχνικά περιοδικά και
ανθολογίες.
Η συλλογή «Τίτλοι αρχής» περιλαμβάνει ποιήματα που
εξερευνούν θέματα όπως η καθημερινότητα, οι ανθρώπινες σχέσεις και οι μικρές
στιγμές που συνθέτουν τη ζωή. Ο τίτλος της συλλογής παραπέμπει σε μια
κινηματογραφική ατμόσφαιρα, με την εισαγωγή να αναφέρει:
«Σςςς... Τα φώτα χαμηλώνουν. Τίτλοι αρχής, στο θερινό της
γειτονιάς. Όλοι είναι εκεί. Πατάνε στα χαλίκια. Σαββατόβραδο. Σε λίγο θα
φύγουν. Με το ένα χέρι δοσμένο στο αγαπημένο χέρι, θα ταξιδέψουν στο μεγάλο
πανί.»
Η γραφή της Γάλβα χαρακτηρίζεται από ευαισθησία και
παρατηρητικότητα, αποτυπώνοντας με λιτότητα και ακρίβεια τις λεπτομέρειες της
ζωής. Η ποιητική της προσέγγιση δημιουργεί εικόνες που αγγίζουν τον αναγνώστη,
προσκαλώντας τον να αναλογιστεί τις δικές του εμπειρίες και συναισθήματα.
Η συλλογή «Τίτλοι αρχής» έχει λάβει θετικές κριτικές για την ειλικρίνεια και την απλότητα της γραφής της, καθώς και για την ικανότητα της ποιήτριας να μεταφέρει βαθιά νοήματα μέσα από καθημερινές εικόνες. Η Σύλβα Γάλβα συνεχίζει να συμβάλλει στον σύγχρονο ποιητικό λόγο με το προσωπικό της ύφος και την ιδιαίτερη ματιά της.
«Σςςς… Τα φώτα χαμηλώνουν.
Τίτλοι αρχής, στο θερινό της γειτονιάς.
Όλοι είναι εκεί. Πατάνε στα χαλίκια.
Σαββατόβραδο. Σε λίγο θα φύγουν.
Με το ένα χέρι δοσμένο στο αγαπημένο χέρι,
θα ταξιδέψουν στο μεγάλο πανί»
«Μάγμα» | Δημήτρης
Φαρμάκης
Ο Δημήτρης Φαρμάκης έχει σπουδάσει φυσική και φιλοσοφία στο
Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, με μεταπτυχιακές σπουδές στην
επιστημολογία και τη διαπολιτισμική εκπαίδευση.
Η συλλογή «Μάγμα» περιλαμβάνει ποιήματα που εστιάζουν σε
κοινωνικά και ερωτικά θέματα, προσφέροντας μια κριτική ματιά στην κοινωνία και
τις ανθρώπινες σχέσεις.
Η γραφή του Φαρμάκη χαρακτηρίζεται από έντονη ευαισθησία και στοχασμό, με τα ποιήματά του να αντικατοπτρίζουν την εσωτερική αναζήτηση και την προσπάθεια κατανόησης του κόσμου γύρω μας. Η συλλογή «Μάγμα» αποτελεί μια σημαντική προσθήκη στη σύγχρονη ελληνική ποίηση, προσκαλώντας τους αναγνώστες να εξερευνήσουν βαθύτερα τις σκέψεις και τα συναισθήματα που αναδύονται μέσα από τους στίχους του.
Ραμάλα
Ακούστε τους ήχους στη σιωπή,
δείτε τις λάμψεις στο σκοτάδι,
μυρίστε τη γεύση από μολύβι.
Ακούστε το κλάμα των παιδιών,
δείτε τον φόβο των ματιών τους.
Άνθρωποι σαν μπάζα πεταμένοι,
κτίρια από ντροπή πεσμένα.
Ήχοι φτάνουνε κάτω από το χάμω.
Είναι οι γονείς που ουρλιάζουνε,
παρακαλούνε για μια υιοθεσία.
Οι γυναίκες, πεθαμένες,
είναι σφιχτά πιασμένες,
επισκέπτονται το αποτρόπαιο διάβημα των σπλάχνων τους.
Έτσι και αλλιώς, είναι μαθημένες.
Οι άντρες, καθισμένοι μες στους τάφους,
λογίζονται για πιο σκληροί,
ατίθασοι, δεν κλαίνε.
Εδώ, στην έναρξη της μέρας,
οι χαρές είναι παράξενες, κλεισμένες σε φακέλους.
Ερμητικά κλειστούς φακέλους.
Καταφτάνουν, από Ουάσινγκτον, Βρυξέλλες.
Κάποια νέα φύλλα το παλεύουν, γιορτάζουν.
Μα, μες στην εικόνα της οδύνης,
μεγαλωμένα με αίμα, ξερνάνε το χρώμα τους,
είναι γκρίζα, αδύναμα και ζαρωμένα.
Σχεδόν μισός αιώνας,
όπως και τότε, την έβδομη ημέρα.
«Κυματόφλοισβοι» | Διονυσία Ζήκα
Η ποιητική συλλογή της Διονυσίας Ζήκα, Κυματόφλοισβοι, ξεκινά με το ομώνυμο ποίημα, που στο σύνολό του και σε συνδυασμό με την περικείμενη εικόνα του εξωφύλλου αναπαριστούν μια συμπαντική εικόνα: εν αρχή ην η θάλασσα, τα πάντα είναι θάλασσα.
Στο οπισθόφυλλο διαβάζουμε: Η ποίηση είναι ένας τρόπος να συνομιλώ με τα πρόσωπα και τα πράγματα ερήμην τους, εν αγνοία τους σε μια συνομιλία εσωτερική και μυστική πυροδοτημένη ακαριαία από μια σπίθα ανεπαίσθητη που πυρώνει δημιουργεί μια έξαψη αφόρητη κάνει τις λέξεις να φουσκώνουν.
πλημμυρίδα έντασης ξαφνικής ή υφέρπουσας που ξεπηδά αμετάκλητα και προσφέρει την ανακούφιση του τοκετού αφήνοντάς με αποκαμωμένη μα απέραντα ευτυχή.
Η ποίηση είναι τρόπος να εξηγώ να δικαιολογώ να βαθαίνω και να πλαταίνω να χωρώ στο ξένο ένδυμα ίσως με φόβο, κάποτε με θυμό μα και με την ελπίδα ότι όταν το ξεντυθώ ίσως ξεριζώσω πια ανώδυνα άλλη μια πληγή που τρεφόταν κοιμώμενη.
«Poesie, καλώς ήρθες, όμορφη νεότης!» | Ανθολογία γερμανικής ποίησης του Αντώνη Κερασνούδη
«Καλώς ήρθες όμορφη νεότης, της ύπαρξής μας πλάσμα χαρωπό». Κάπως έτσι ίσως να καλωσόριζε ο Friedrich Schiller τη λυρική έμπνευση σε κάποια από τις πνευματικές νύχτες της Βαϊμάρης.
Αλήθεια όμως, είναι ο γερμανικός λυρισμός μια αμιγώς αισθητική απόλαυση ή αποτελεί την ενοποιό ουσία της ύπαρξής μας;
Στις σελίδες αυτού του μικρού ανθολόγιου γερμανικής ποίησης, οι λέξεις πασχίζουν να αποβάλλουν κάθε περιττό νοηματικό λίπος και να λειτουργήσουν ως μέσο έκπτυξης του ανθρώπου και ανάκλασης μίας Ιδέας εντός αυτού. Το ατομικό, το ιδιωτικό και το μεμονωμένο του κάθε ποιητού μετουσιώνονται στο γενικό, στο μαζικό και στο πεπρωμένο.
Ο γερμανικός λυρισμός, λοιπόν, δεν είναι ένας μονόλογος, επ’ ουδενί ένα κάλεσμα προς ενδοσκόπηση, αλλά ένας άσβεστος πόθος για επικοινωνία.
Ο Σερραίος Αντώνης Κερασνούδης, τακτικός συνεργάτης του BookSitting, Επίκουρος Καθηγητής Νευρολογίας στο Πανεπιστήμιο του Ruhr – Bochum της Γερμανίας, ποιητής και δεινός μεταφραστής γερμανόφωνης αλλά και πορτογαλικής ποίησης, εξέδωσε πρόσφατα το νέο του βιβλίο με τίτλο Poesie, καλώς ήρθες, όμορφη νεότης! σε συνεργασία με τον εκδοτικό οίκο Λογότυπο.
Δημοσίευση σχολίου